Wěm zemrěje zranjena: Semperowa opera Drježdźany da ze swojej nowoinscenaciju opery «Dialogues Carmélites» («Rozmołwy karmelitkow») wot Francis Poulenc (1899-1963) publikum porjadnje sobu ćerpjeć a pohnuwa zdobom k rozmyslowanju wo centralnych prašenjach w čłowječim žiwjenju.
Na premjerje wotměchu sobotu wječor njedźěleny wothłós. Nimo solistkow - wšěch doprědka Marjukka tepponow (Blanche), Rosalia Cid (Constance) a Evelyn Herlitzius jako ćežka chora priorka klóštra - buchu tež žony operoweho chóra a Sakska statna kapała wótře swjećene. Režiju wjedźeše Nižozemjanka Jetske Mijnssen, hudźbny nawod měješe Francozowka Marie Jacquot.
Opera bazuje na awtentiskich stawiznach
opera bazuje na wěrnej stawiznje - tragiskim dóńće 16 karmelitkow Compiégne. Wone buchu za čas Francoskeje rewolucije 1794 wotprawjene a su po rozprawach spěwajo na wowču wowcu stupali. Gertrud von Le Fort bě tragediju w swojej noweli «Poslednja při wowčim wuhonje» zadźeržała. Maćizna bu 1960 pod titulom «Woporny puć knježny» tež sfilmowana, mjez druhim z Jeanne Moreau.
1957 bu Poulenc-opera při Mailandźe Scala prapředstajena - w italskej rěči. Drježdźanska inscenacija pochadźa z operoweho domu Zürich a saha na francoski original wróćo. Wona powěda jednanje přez woči knježny Blanche, kotraž bu jako figura wot awtorki Le Fort wunamakana.
Abatisa klóštra Marijiny doł z hosćom
jako premjerny hósć sedźeše tež abatisa klóštra Marijineho doła we Wostrowcu, Petra Articus, na žurli. W magacinje Sakskeje statneje opery bě so wona na wozjewjanku prašała a wo zetkanjach w klóštrje rozprawjała. «Njemóžeš před swojimi strachami ćeknyć. Dožiwju wjele ludźi, kotřiž pola nas wěstotu, hojenje abo tróšt pytaja. Někotři dožiwja Boha, druzy su přesłapjeni, zo so poćah Boha w klóštrje na kóždy pad čujomnje njesintensiwowa», bu wona mjez druhim citowana.
Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować
