Za wulke ideje njeje nichtó přemały. Město Drježdźany chce zažnodźěćace rěčne spěchowanje rewolucionować a móže ze swojim projektom «rěčne rumy tworić» na prěnje wuspěchi pokazać. Holcy a hólcy dóstanu při tym hižo połdra lěta do spočatka šule trójce wob tydźeń 45 mjeńšin dołho zaměrne spěchowanje w małych skupinach wot šěsć do wosom dźěći - hrajkajo a w znatej wokolinje. «Nadobo macha relatiwna ćišina připołdnišim blidźe do bjezpřestawkowych šćerčow dźěći, kotrež hewak ženje ničo prajili njejsu», wopisowaše kubłarka swoje nazhonjenje.
Tuchwilu wobdźěla so dźewjeć zarjadnišćow w třoch měšćanskich měnjenach Drježdźan, w kotrychž je wosebje wjele swójbow z wukrajnymi korjenjemi žiwych: Prohlis, Gorbitz a Johannstadt. W někotrych pěstowarnjach pochadźa hač do 80 procentow dźěći z druhich krajow. Njerědko knježi runjewon babylonski šmjatk rěčow. «Dźěći rozmołwjeja so potom w swojej maćeršćinje mjez sobu, dóńdźe k skupinskemu kubłanju», wujasni Sabine Bibas, šefina w zastojnstwje za hladanje dźěći, problem. Husto faluje jim potom motiwacija, němčinu wuknyć.
