Wuznamjenjenje Sakskeje na dnju wotewrjeneho pomnika

Sakska zwjazuje dźeń wotewrjeneho pomnika z hódnoćenjom angažementa za pomnikoškit. Lětuše pomnikowe myto za dźěći a młodźinu Swobodneho stata Sakskeje dóstanje Wyša šula Arthura Kießlinga w Kinsporku. Cyle wosebitemu kulturnemu pomnikej wěnowali běchu so šulerjo – třom něhdźe 200 lět starym kamelijam w rostlinarni Kinsporskeho hrodu. Wone płaća jako najstarše kamelije Europy sewjernje Alpow.

Pomnikoškit ma wjele fasetow

słowach Reginy Kraushaar, statneje ministerki za infrastrukturu a regionalne wuwiće, přikład z Kinsporka na jimace wašnje pokazuje, zo ma zachowanje pomnikow wjele fasetow. Młodostni běchu so ze stawiznami kamelijow zaběrali a mjez druhim wodźenja za hubjenje widźacych organizowali.

„Runje to česćimy ze Sakskim pomnikowym mytom za dźěći a młodźinu: młodostnych, kotřiž so w čestnohamtskim dźěle kreatiwnje a naslědnje z pomnikoškitom abo pomnikoškitom zaběraja a tak druhim z přikładom dadźa“, Kraushaar wuzběhny. W padźe kamelijow stanje so pod pomnikom stejaca zběrka rostlinow z kruchom žiweho kulturneho herbstwa.

Sakska ma dołhu tradiciju w plahowanju kamelijow

krajny konserwator Alf Furkert tematizowaše wuznam kamelijow za Saksku. Na wjace hač 250-lětnu tradiciju plahowanja kamelijow móžemy tu wróćo zhladować. W Sakskej maja někotre z najstaršich a najwuznamnišich zběrkow kamelijow w Němskej – na přikład w hrodowym parku Pillnitz, w Roßweinje, na hrodźe Zuschendorf a w Kinsporku.

„Kamelije płaća hižo dołho jako drohotne priwilegium zemjanstwa a wyšeho srjedźneho stawa. Zo stej jich plahowanje a wikowanje po cyłym swěće tajki wuznam nabyłoj, njeje naposledk dźakowano sakskej zahrodniskej dynastiji wokoło Jacoba Friedricha Seidela“, wuzběhny Furkert, kiž je zdobom nawoda krajneho zarjada za pomnikoškit

Sakske dźěćace a młodźinske pomnikowe myto spožča so kóždolětnje wot lěta 2012 na wotewrjenju dnja wotewrjeneho pomnika. Wuznamjenjenje připóznawa angažement šulerjow w sakskim krajnym programje „Pegasus – šule adoptuja pomniki“. Wona je z pjenježnym a pjenježnym mytom

Ćežišćo leži lětsa na historiskich městnach, kotrež ludźi zwjazuja:

Lětuši dźeń wotewrjeneho pomnika steji pod hesłom „Syćowe dźěłanje: pomniki a infrastruktura“. Wona koncentruje so na historiske městna a zarjadnišća, kotrež ludźi mjez sobu zwjazuja a towaršnostne žiwjenje postajachu – kaž młyny, hórniske připrawy, šule, hospodarske twarjenja, wobchadne puće a dalše techniske pomniki. Zdobom wěnowaše so syćam ludźi, kotřiž so zhromadnje wo zachowanje tutych městnow prócuja.

Nimale 700 pomnikow w Sakskej

Sakskej móžachu njedźelu nimale 700 pomnikow, a to něhdźe 6 500 po cyłym Zwjazku. Mnohe z nich njejsu wšědnje přistupne abo su jenož zdźěla přistupne. Mjez druhim poskićene běchu wodźenja, wustajeńcy a demonstracije. Dźeń wotewrjeneho pomnika wotměje so kóžde lěto druhu njedźelu w septembrje a koordinuje so po cyłej Němskej wot Němskeje załožby za pomnikoškit.

Centralne zarjadowanje w Złotym lawje w Hainichenje

Centralne zarjadowanje za Saksku wotmě so w Złotym lawje w Hainichenje. Jeničce we wokrjesu srjedźneje Sakskeje móžachu něhdźe 50 objektow wopytać. Běchu to Stara hospodarnja Naundorf (Bobritzsch-Hilbersdorf), Bachmühle w Hartha-wjesnym dźělu Steina, historiska rudowa płokajernja w Halsbrücke, wódna wěža w Freibergu a dwórnišćo w Penigerskim měšćanskim dźělu Ameriki. Swójske pomnikowe myta spožči wokrjes.