k hrajkar Markus Füchtner je hižo łuskača do swětnišća pósłał a kadźidłowu raketu wuwił. Najradšo pak steji při tružawce swojej dźěłarni w Seiffenje, zo by łuskača zhotowił. Tak su to hižo jeho prjedownicy činili. Tradiciju sćěhujo předstajeja wyšnosće: kralo, husar, hajniko. Tola jedyn w swojej dźěłarni rejuje z rynka: Łuskač ze smjerdom. A to tak přińdźe.
Jednoho ranja je jemu łopjena we wabjenskich prospektach snědań skazyło, 44-lětny powěda. «W susodnej wsy tu pola nas w Rudnych horinach bu za 12,99 eurow łuskačowa tunjokopija z Chiny poskićena.» Wón je rozhorjeny: «To tola njeńdźe.»
Na rudnohórskeho łuskača njeda Füchtner ničo přińć, płaći tola jeho pra-pra-pra-dźěd jako jeho wunamakar. Potajkim je na młóćawce to činił, štož móže wosebje derje: noweho łuskača. Tón drje je kaž jeho kolegojo z drjewa a ma brodu a włosy z nuklaceje kože. Město čerwjeneho płašću pak nosy krótke cholowy a basecap. A ruka pokazuje jasnu gestu. Drjewjany rebel je w zhromadnym dźěle z «Boys from the Wood» nastał - skupinje młodych ludźi, kotřiž Rudne horiny a jeho nałožki na moderne wašnje swjeća, 44-lětny wuzběhnje.
