Kónč kónc solarneho Valleyja steji w wjace hač sto metrow dołhej chódbje a stapluje so na paletach nimale hač k wjerchej. Do folije zawalene solarne module zhubja so w ćmě chódby. Małe skupiny wjedu so krótko do kónca lěta nimo toho přez produkciske hale, w kotrychž dachu so něhdy ministrojo a načolni politikarjo před čornymi błyšćacymi solarnymi modulemi fotografować. Nětko lěpja małe čisła na regalowym systemje, produkciske připrawy, blidki - samo na běrowowych rostlinach. Inwentar Meyera Burgera, poslednjeho wulkeho producenta solarnych modulow w Němskej, přińdźe pod hamor.
«Postup bě zazběh ryzy – sy začuwał, što ludźo zdokonjeja, hdyž su wot misije zahorjeni», praji Gunter Erfurt. Wón bě hač do nazymy 2024 jednaćel šwicarskeho zhotowjerja Meyer Burger ze swojimi produkciskimi městnami w Bitterfeld-Wolfenje a w sakskim Freibergu. Erfurt płaći jako jedyn z najbóle angažowanišich zastupjerjow solarneje branše w Němskej. 2025 přizjewi Meyer Burger insolwencu. Dźensa praji Erfurt: «Solarna industrija w Němskej je w wobžarowanja hódnym stawje.»