Štóž tele dny při temperaturach nad 30 stopnjemi zwěrjenc wopyta, móže so na siesto-naladu wobydlerjow nastajić. Mjeztym zo wužiwaja čerwjene pandy w Drježdźanskim zwěrjencu chłódne rańše hodźiny znajmjeńša za někotre wotmjelowanske zwučowanja, knježi w kisće najpozdźišo pokoj, hdyž słónco swěći. „Zwěrjata njejsu hłupe“, praji biologa Thomas Brockmann. Woni bychu so prosće wróćo sćahnyli - do borłow, prózdnjeńcow, hródźow - znajmjeńša do chłódka.
Wočerstwjenje je najlěpši srědk přećiwo horcoće
„Jim dźe so runje tak kaž nam“, měni Evelin Schröder, hladarka rubježnych zwěrjatow w Drježdźanskim zwěrjencu. Zwěrjata so mało hibaja, wjele pija a drěmaja w chłódku. Wotpočink je na dnjach kaž tutym to najrjeńše. Zo by pandy trochu wochłódniła, staji wona w jich připrawje wodu krjepjak. Wódne studnje wotdeleka so zwěrjatam wosebje njelubja, ale znajmjeńša přinjese wone štomej tróšku wochłódnjenja, na kotrymž zwěrjata rady sedźa.
Brockmann, zamołwity za škit družin a wobswětowe kubłanje w Drježdźanskim zwěrjencu, skedźbnja na zasadny rozdźěl we wobchadźe zwěrjatow z ćopłotu. Wobydlerjo tropiskich kónčin abo pusćinowych regionow su morfologisce a fyziologisce lěpje na wysoke temperatury přiměrjene hač zwěrjata z chłódnišich klimow. Brockmann pokazuje na wobhrodźenje powabnych dikdikow, małych antilopow ze srjedźneje a zapadneje Afriki. Jich napadny nós skutkuje kaž klimowy připrawa a chłódźi powětr, kotryž dychamy.
