Lěćo je na tutym dopołdnju přestawku zapodało, dowolnikam při rěčnej zawěrje Pöhl to lědma přetorhnje. Lěhanske łuki su drje wosyroćene, tola tójšto swójbow a porikow čaka na přistawnišćo łódźe na kołojězbu z MS Plauen. Druzy su so za turu w krosnowanskim lěsu rozsudźili abo wuchodźuja so z psom. Prózdniny w Sakskej su nimo, za to zaludnjeja nětko tójšto stanowarjow z južneje Němskeje stanowanišćo Gunzenberg. Tak kaž Katrin z Badensko-Württembergskeje, kotraž tu cyły tydźeń ze swojimaj małymaj dźěsćomaj w bydlenskim mobilu dowol čini.
«Za mnje je to domizniski dowol», powěda pak - chce pak, zo so jenož jeje předmjeno mjenuje. Wona pochadźa z regiona, wudospołnja młodu mać. «Hdyž so na něhdy dopominam, je so to tu jara derje wuwiło.»
Před 60 lětami je rěčna zawěra Pöhl w zawodźe šła, wot wšeho spočatka su tu ludźo wočerstwjenje pytali. Prěnjorjadny nadawk rěčneje zawěry je, před wulkej wodu škitać a niske wodowe stawy Běłeho Halštrowa wurunać. «Tomu dyrbi so turizm podwolić», rozłožuje jednaćelka zaměroweho zwjazka rěčnych zawěrow, Elisabeth Blüml-liška. Ale hižo do dotwara spjatneje murje bu tu dźiwje camprowane - 1965 bu camping potom oficialnje dowoleny. Dźensa mjenuje so rěčna zawěra chroble tež «Vogtlandske morjo».
