Hribowy nadpad wohroža žitne žně w Sakskej

Dešćik myje škrob ze žita

wobsteji strach, zo hodźi so žito jenož hišće jako pica wužiwać, dokelž kwalita za pječenje wjac njedosaha. «Přez dešć so sylnosć wupłoka, to pomjeńši kwalitu», praji Henke. Alternatiwnje měło so žito naročnje sušić - to zaso je z wysokimi energijowymi kóštami zwjazane. Sakskim ratarjam hroža tuž lětsa financielne straty. 

Cyłkownje přińdu tuchwilu žně w Sakskej jenož wlečo doprědka, ratarjo dyrbjeli při žnjach wjele dešćowych přestawkow činić. W sewjernej Sakskej něhdźe bychu burja minjene dny hišće rěpik žnjeli, tam je wobstatk mokroty snadniši. Kukuricy a cokorowu rěpu profitowaštej z dešća a stejitej po zwjazku derje na polach. Při pšeńcy a rožce pak hroža žně «posłownje do wody padnyć», tak Henke. 

Drje ma so w přichodnych dnjach lěća ze słóncom a suchotu wróćić, potom pak je traš hižo přepozdźe. «Za žito wupada špatnje», tak Henke. We wyšich połoženjach kaž na přikład Rudnych horinach so rožkowe žně hakle pozdźišo wotzamknu. Tam móhło suche wjedro w přichodnych tydźenjach na wužitny być.