Bald wotlězu: Předewšěm w milišich regionach Sakskeje móhli prěnje krokawy hižo spočatk februara swoje zymske kwartěry wopušćić a so na puć k swojim njerkanišćam podać. Čerwjeno-krokawy něhdźe móža so «nazhonjenja wotpowědnje wot spočatka februara hač do kónca apryla při pućowanjach wobkedźbować», praji předsyda přirodoškitneho zwjazka (Nabu) Sakska, Wolf-Rüdiger Große. Pućowanski pohon je krokawam přinarodźeny. Zo bychu so amfibije wěsće wot A do B dóstali a njebychu so na dróhi pod kolesa dóstali, trjechja někotre naprawy.
Kilometry dołhe škitne płoty škitaja zažnych a pózdnich pućowarjow
«An wot Nabu Sakskeje hladanych dwojožiwcow škitanych płotow su lětnje něhdźe 300 dobrowólnych pomocnikow», Wulki wuswětla. Loni buchu nimale 8.000 metrow płota zastarane – na přikład w rumje Lipsk, w sewjernej Sakskej, w Rudnych horinach, w Freibergu kaž tež w regionje Drježdźany.
«Eksistuje prosće prajene dwaj typaj pućowanjow», wuzběhnje Große. Prěnja skupina su zažni pućowarjo - tak mjenowani zažni njerkarjo. «Hnydom po zmjerzku startuja skakata žaba, bahnowa a trawna žaba, hatny mološ a rólna a kobołkowa krokawa.» Pózdni njerkarjo sćěhuja tomu hakle ze spočatkom nalěća. W Sakskej je po dotalnych dopóznaćach něhdźe 17 družin amfibijow domjacych.
Copyright 2025, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować
