Eksistuja trenari, kotřiž w hołych rěčnych słowach rěča. Woni dawaja interviewy, w kotrychž móža fanojo lědma wotućeni. A to je Claus-Dieter Wollitz. Hdyž trenar FC Energije Choćebuz wo kopańcy rěči, klinči to zrědka za nazwučowanymi sadami, skerje za narěču bary, swójbnej radu abo powšitkownym wotličenjom.
Zo wón křiwdźi k tomu, słuša nimale k jeho marke. Runje tak kaž jeho njekonwencionelne zasady. „Hdyž słyšu, zo běchu hólcy wječor po puću a mi praja, zo běchu hakle w třoch doma, so prašam: ‚Čehodla nic hač do pjećich čakać?“, rjekny wón w interviewje z magacinom „11 Freunde“.
Wollitz móže w běhu mało mjeńšin wutrobny, žortny, emocionalny a nahły być. Jeho předołhe nowinarske konferency wuwija so druhdy k monologam, interviewam k zasadnym debatam. Skrótka prajene: „Pele“ Wollitz je jónkrótny hrajer němskeje profijoweje kopańcy. Zo so Energija njedźelu (13.30 hodź./Sky) prěni raz po dwanaće lětach přećiwo Hannoverej 96 do druheje ligoweje etapy wróći, ma tójšto z trenarjom činić.
