Na sakskich jewišćach so dale hraje, tola za kulisami ćišć rosće. Stupace kóšty a snadne zjawne kasy přinjesu wjele dźiwadłow přiběrajcy na swoje hranicy. «Wam dźe so sčasami jara hubjene», praji Lutz Hillmann, jednaćel pola Němskeho jewišćoweho towarstwa, krajny zwjazk Sakska. Wjele domow by z «najwjetšimi financnymi ćežemi» wojować měło. Tarifowe stopnjowanja bychu budgety dźiwadłow přiběrajcy poćežowali. «To móže za někotre domy smjertny stork być.»
Po Hillmannu, kiž je intendant Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła w Budyšinje, woteńdźe nožicy mjez rosćacymi kóštami a wobmjezowanymi financnymi móžnosćemi přeco dale. Wosebje napjate je połoženje mjez druhim při dźiwadle Plauen-Šwikawa. Tam bychu zalutowanja we wysokosći milionow w rumje stali. Runočasnje bychu tohorunja nošerscy komuny ze swójskimi financnymi problemami wojować měli. Kak ma so situacija rozrisać, je tuchwilu wotewrjene. Perspektiwisce móhła dolina tež krizy wěste domy docpěć. Wulki operowy dom w Lipsku něhdźe steji před financnymi ćežemi a hrožacej insolwencu za dwě do tři lěta. «Na tym je widźeć, kak eklatant połoženje je.»