Champion 65 lět - Gert Ebenrecht dale pječe

By-li sobudźěłaćer był, by Gert Ebenrecht 20 lět na wuměnku był. Žiwjenje bjez pjekarskeho rjemjesła pak njemóže sej 85lětny prosće předstajić. Žadyn dźiw: Wotrostł je praktisce w pjekarni swojeho dźěda. „Prjedy hač sym do pěstowarnje był, běch hižo w pjekarni“, so wón dopomina. Tehdy bě pjekarnja, kotraž bě stajnje na samsnym městnje w městačku Haćinje (Saalekreis) njeposrědnje zwonka Halle, hižo 35 lět wobstała, so wón dopomina. Załožił ju bě jeho dźěd Korla 1911.

Dźensa dźěłaja w zawodźe tři generacije – wšitcy mištrojo swojeho rjemjesła – zhromadnje. Gert Ebenrecht ma 65 lět titul pjekarskeho mištra. Jako počesćenje za swoje njesprócniwe dźěło dóstanje pjatk wot rjemjeslniskeje komory Halle železne mišterske wopismo. „To njesmě być. To je moja swobodna wola. Hdyž njepřińdu, njepřińdu“, wón na naprašowanje za tym praji.

Dźěło započina so w 2 hodź

Hakle zahe stawać – dźěło w pjekarni započina so w 2 hodź. – přeńdźe nětko k synej Thomasej Ebenrechtej. Konditorski mišter nawjeduje zawod nětko zhromadnje ze swojim synom Maxom. Žane druhe powołanje njeje za žanoho z třoch hišće raz prawje do prašenja stało, měni Gert Ebenrecht. Poměr třoch generacijow rjemjeslniskich mištrow je něšto wosebite a lědma přirunajomne z normalnym dźěłowym poćahom, měni 85lětny.

Jako najmłódši a postajeny junior-manager stara so Max wo předań a ideje za recepty a nastaji zawod za přichod. Pjekarnju je hižo cyłkownje pjeć „kulinariskich hwězdow“ agrarna marketingowa towaršnosć kraja za swoje kreacije wuznamjeniła – mjez druhim krupnikowu chlěb, wosušk a „piwowy chlěb“. Tak je tež Max Ebenrecht pjekarni puć runał, zo by do regionalnych polcow superwikow dóšoł. Šěsć lět je přerěčenje trało, třo rozprawjeja.

Powołanje, technika a tež wobchodnistwo su so we wjace hač šěsć lětdźesatkach powołanskeho žiwjenja změnili, rozprawja stary mišter Gert Ebenrecht. Připóznaće pjekarskeho rjemjesła je w časach tunich tworow na polcach superwikow woteběrało. Mjeztym zo bě wjesny pjekar něhdy ludźom wsy znaty napohlad a hłowny dodawač, słuša dźensa wobchod w Haćinje runja swójbnemu rjemjeslniskemu zawodej k mrějacym družinam. To wě tež Gert Ebenrecht

Sobudźěłaćerjo w pjekarskim rjemjesle ćežko namakać

Štyrjo sobudźěłaćerjo dźěłaja w zawodźe nimo swojich swójbow. A poprawom móhli Ebenrechtec hišće wjace personala trjebać, a su za to wospjet wučomnikow wukubłali. Pak su pak wottorhnili abo rozsudźili so po lubjacym wotzamknjenju za mjenje naročne dźěło. Přeće za 40hodźinskim tydźenjom a jězbnej dowolnosću awta je so druhdy z rědkosću stało, Max Ebenrecht wopisuje.

To pokazuja tež ličby: Po podaćach Centralneho zwjazka němskeho pjekarskeho rjemjesła je so ličba wučomnikow w pjekarskim rjemjesle wot lěta 2014 do 2024 połojcowała – wot něhdźe 20 500 po cyłym Zwjazku w lěće 2014 na něhdźe 10 000 w lěće 2024. Wobroćenje trenda njejsu Ebenrechtec dotal wobkedźbowali.

„Njemóžeš na čas hladać, hdyž sy samostatny“

Njeby-li było, zo je so praktisce cyła swójba přidružiła, njebyštej Ebenrechtec pjekarnja a konditarija najskerje wjace hač 100 lět starej byłoj. Nimo předawanja w superwikach maja w centrumje Halle hišće předawansku wotnožku. Dwě předawanskej jězdźidle wobchodźujetej na wšědnych dnjach wokolinu. Diskusije wo prawje na dźělnočasowe dźěło a wo runowaze powołanskeho a žiwjenskeho žiwjenskeho časa zdadźa so w pjekarni daloko preč. Na prašenje za swojim tydźenskim dźěłowym časom Thomas Ebenrecht wotmołwi: „Njemóžeš na čas hladać, hdy sy samostatny.“

wěstu hordosć na třoch generacijach rjemjeslniskich mištrow: na nastate a na eksistencu zawoda najebać rosćacy kóštowy ćišć a konkurencu ze stron industrijnych pjekarnjow. Třo njejsu sej stajnje přezjedni: Gert Ebenrecht njeskomdźi hižo 85lětny składnosć, ćěsto za makowe wopuški z ruku plesć, město toho zo by je z formu kałał, kaž je to dźensa z wašnjom, a zasłuži sej syna a wnuka z hłowu wijo za čas rubjace dźěło.

podpěru seniora wažitaj: Zo Gert Ebenrecht po dwěmaj ćežkimaj padomaj raka hišće tak energisce w pjekarni pomha, mjezuje na dźiw, rozprawja syn Thomas. Za stareho mištra je jedne jasne: Wón čuje so ćělnje fit. Dołhož móže, chce dale pokročować. „Sym z wulkeho dźěla wšudźe był. Čehodla mam nětko wokoło pućować?“, wón praji a suknje z ramjenjomaj.

Mjeztym wotrosće w pjekarni šesta generacija. Praprawnuk Gerta Ebenrechta je dwě lěće. Hač póńdźe do stopow nana, Maks Ebenrecht hišće njewě. Ma pak nadźiju: „Rjemjesło je nětko zaso bóle na wysokosći.