Sakska jenički biosferowy rezerwat, hornjołužiska hola a haty, rosće wokoło něhdźe 2.300 hektarow. To je wobswětowe ministerstwo k 16. februarej wobzamknyło, kaž w zdźělence rěka. Rozšěrjenje wopřijima potajkim płoniny w šěsć gmejnach Hohendubrau, Rakecy, Chrjebja-Nowa Wjes, Łaz, Malešecy a Sprjewiny Doł. Jednotliwe gmejnske rady přihłosowachu předźěłanju wotpowědneho postajenja.
«Rozšěrjenje tuteje jónkrótneje kulturneje krajiny je wulki wuspěch – za přirodu a za ludźi, kotřiž tu bydla, hospodarja abo wočerstwjenje pytaja», rjekny wobswětowy minister Georg-Ludwig von Breitenbuch (CDU) po zdźělenju. K tomu dochadźace płoniny w pohórnistwowej krajinje bychu znamjo jónkrótnosće rezerwata skrućili.
Biosferowy rezerwat wopřija nětko 32.000 hektarow
Hornjołužiska hola a haty wupřestrěwa so nětko nad dobrymi 32.000 hektarami, kotrež su zdobom najwjetša ptakoškitna krajina. Změna šěrokich łučinow a nižinow rěkow ze suchimi nawěwami a daloko sahacymi chójnowymi lěsami kónčinu wuznamjenja. Hižo w srjedźowěku su tam podaća po karpowych hatach zapołožili. Na sewjeru słuša krajina něhdyšich brunicowych jamow ze składom Łaz II a wotsypkomaj pola Bjerwałda ke kónčinje.
Wot 1996 jedna so wo připóznaty biosferowy rezerwat UNESCO. Kónčina je do třoch škitanych pasmow rozrjadowana: jadrowe (něhdźe 1.800 hektarow) a hladanske pasmo (něhdźe 13.900 hektarow), w kotrychž steji přirodoškit w srjedźišću, kaž tež wuwićowe pasmo (něhdźe 16.700 hektarow), kotrež słuži wuhotowanju za krajinu typiske wjeski a agrarnu krajinu, ale tež regeneraciji ležownosćow.
Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować
