Kusnjenje do tunla a nadobo kamjeń mjez zubami škripnje – zo by tomu zadźěwał, sadźa sakska industrijna pjekarnja Emil Reimann hižo lěto na kumštnu inteligencu (AI). Wón analyzuje röntgenowe pruhi hotowych pječwow a pomha tež najmjeńše nječistosće a cuze ćěleska spóznać, kaž społnomócnjena za kwalitny management pjekarnje Nadine Sorkalla rozłožuje.
KI-kontrole na kóncu produkcije
hraje technologija wažnu rólu na kóncu zapakowanskeho procesa. „To je poslednje zapřimnjenje do produkta, wo kotrymž rozsudźi, hač tón k přetrjebarjej póńdźe abo wostanje tu w předewzaću“, Sorkalla wuswětla.
Cuze ćělesa kaž małe kamjentne zbytki njehodźa so dospołnje wobeńć, praji Sorkalla. Do pječwa dóstać móža so po jeje słowach w tradicionalnym pječwje kaž wosušk, poprjanc abo štomowy tykanc přez přidawki, kotrež z mjezynarodnych dodawanskich rjećazow pochadźeja.
Pjekarnja zepěra so tak daloko kaž móžno na regionalne wudźěłki, ale wšitko wokoło róžka njerosće, na přikład sultanki, mandle abo korjeniny. Wobkedźbowanje cuzych ćělesow je wosebje pola přirodnych surowiznow wažne. W zašłosći mějachu na přikład problemy ze sultanami z Irana, tak zo změni předewzaće dodawarja.
