Nad 24. januara 1921 liči k najćěmnišim hodźinam hórnistwa w Sakskej. 200 hórnikow bě na wonej póndźeli k zažnej změnje na měrowym šacht w Oelsnitzu w Rudnych horinach dojěło. Tola tójšto hórnikow słónco a jich swójby ženje wjace njewidźachu. Składnostnje 105. róčnicy jamoweje katastrofy wopominachu sobotu na kěrchowje města jeje wopory.
«Wobmysliće, kelko z woporow běchu hišće zbožowni z třělcow wójny abo z dołheje jatby napřećiwne, zrozumi so njezbožo jako ćim ćešo», wuswětla Heino Neuber, předsyda wuskosćow Lugau-Oelsnitzskeho kamjentneho rewěra, spěchowanskeho towarstwa muzeja «Wuhlowy swět».
Tež jedyn z jeho prjedownikow je tehdy wo žiwjenje přišoł. 38 Hórnikow zemrě direktnje přez eksploziju, 19 dalšich dla jeje ćežkich zranjenjow - cyłkownje potajkim 57 smjertnych woporow.