Wu łaža tysac króć předewšěm nad wuchodoněmskimi dróhami - mopedy marki Simson z durinskeho Suhla. W prěnim rjedźe pola młodych ludźi su za čas NDR natwarjeni towaršojo z mjenami kaž Łastojčka, Star, Sperber abo S50/51 kultowy status, tež wosebiteho rjadowanja w zjednoćenskim zrěčenju: Dwutakty smědźa, hdyž běchu w NDR dopušćeni, druhim małomócnym kolesam z tempom 60 po puću być. Za Simson-reimporty to njepłaći, móža kaž druhe mopedy jenož 45 kilometrow na hodźinu jězdźić. Durinski krajny sejm a krajne knježerstwo chcetej to nětko změnić, najprjedy w Durinskej - po móžnosći tež po cyłym Zwjazku.
«Simson je Durinska, Simson je swoboda na dwěmaj kolesomaj, Simson je žiwjenske začuće», rjekny ministerski prezident Mario Voigt (CDU) w emocionalnje a z wjele nostalgiju wjedźenej debatu w krajnym sejmje w Erfurće. «Simson-jězdźenje chcemy zapłaćomne a prawnisce zawěsćić.» Přez importy by so poskitk zwyšił, płaćizny čornych wikow wobmjezował, praji Voigt.
