«Čehodla njewostanješ radšo do łoža, město toho zo by ze swojej hubjenej naladu njetrjebawšo rozhorjeny», praša so komponist a dirigent Robert Baćon swoju mandźelsku Christinu w turbulentnej operje «Intermezzo» wot Richarda Straussa. Wjele dialogow twórby, za kotruž komponist sam libreto pisaše, skutkuja tež 100 lět po jich nastaću zwuraznjene žiwjenja. Strauss dyrbješe to wědźeć, přizwoli ze swojej operu dohlady do swójskeho mandźelstwoweho žiwjenja.
Semperowa opera Drježdźany preje «Intermezzo» jako jednu z najficinowaceju twórbow operoweje literatury zažneho 20. lětstotka. «wulkim, mytiskim dramam ze Straussoweho tworjenja steji w tutym awtobiografisce charakterizowanym hudźbnym konwersaciskim kruchu w swojim historiskim konteksće moderna mandźelska drama w centrumje jednanja», rěka w přeprošenju na premjeru na tutym pjatku. Potom matej tež dwě prawnučce Štyrskeje a dalši swójbni přitomnej być.
