Goetheho přichad we Weimarje je tomu pjatk k 250. razej. Dnja 7. nowembra 1775 přińdźe tehdy 26-lětny na přeprošenje wójwody Carla Augusta von Sachsen-Weimar-Eisenach do města. To bě wón z «Ćerpjenjom młodeho hódnotneho časa» hižo sławu docpěł. We Weimarje sta so skónčnje wot literarneho popstara z fenomenom - jeho nowa wólbna domizna ke kulturnemu městu. Tola staj Goethe a jeho drje najznaćiša Weimarska twórba «Faust» hišće relewantnej?
Bjezdwěla je Goethowa relewanca za swoju wólbnu domiznu Weimar, tak Ulrike Lorenz, prezidentka klasikoweje załožby Weimar. Bjez Goetheho njeby Weimarska klasika drje ženje dawała. Weimar by «charakter małeho rezidencneho města wobchował», tak wuměłstwowa historikarka, «bjez duchowneho błyšća pózdnjeho rozswětlerstwa a humanizma.» Mnohe hrajnišća Goethoweho skutkowanja su dźensa swětowe kulturne herbstwo UNESCO, mjez nimi Goethehaus a Schloss, wójwodka Anna Amalia Bibliothek, Goetheowy a Schillerowy archiw abo park při Ilm. «Goethe da Weimar dušu a swětowy woznam, kotryž ma hač do dźensnišeho», tak Lorenz.
