Měja husto stawiznu ćerpjenja za sobu a płaća nětko jako ćežko sposrědkujomne: W sakskich zwěrjatownjach kopja so pady zwěrjatow, kotrež su w swojim zadźerženju napadne abo so tež w zanjerodźenym stawje tam dowjezu. Je runje tak, jako by pječa tak zwěrjeća němska towaršnosć na psa přišła. «Procentna sadźba zwěrjatow, kotrež dołho tu wostanu, kiž stupa», praji Lutz Meißner, wotrjadnik zwěrinoškit w přisłušnym zarjedźe města Drježdźan.
«Zadźerženskotechnisce přewšo napadne »
Zwěrjata njebychu jenož w strowotnje špatnym stawje do zarjadnišća přišli, ale njech su tež «zdźeržliwe přewšo napadne», dokelž předchadźacy wobsedźer žane zdaće njeměješe, Meißner, kiž njemóže to zrozumić. Přetož na rozdźěl k prjedy bychu dźensa cyle jednorje wědźe wědźeli k dźerženju zwěrjatow. «Njedyrbiš sej za to ani knihu kupić. Dawaja darmotne poskitki w syći.» Tola ludźo njejsu po wšěm zdaću hižo chcyćiwi, to činić.
Tež w měšćanskim zwěrjatowni Drježdźan přinjesu wobydlerjo sčasami lěta, prjedy hač noweho dźeržaka namakaja. Někotři zemrěja w domje. Meißner rozprawja wo trajnym hósću, kotryž hižo wot 2014 cwinger w Drježdźanskim zarjadnišću wobydli. «Mamy cyły rjad psow, to budźe posrědkowanje jara ćežko. Chiba zo so jedyn do tajkeho zwěrjeća zalubuje.»
