Kak AI Drježdźanski wosušk wěsćejši čini

Kusnjenje do tunla a nadobo kamjeń mjez zubami škripnje – zo by tomu zadźěwał, sadźa sakska industrijna pjekarnja Emil Reimann hižo lěto na kumštnu inteligencu (AI). Wón analyzuje röntgenowe pruhi hotowych pječwow a pomha tež najmjeńše nječistosće a cuze ćěleska spóznać, kaž społnomócnjena za kwalitny management pjekarnje Nadine Sorkalla rozłožuje.

KI-kontrole na kóncu produkcije

hraje technologija wažnu rólu na kóncu zapakowanskeho procesa. „To je poslednje zapřimnjenje do produkta, wo kotrymž rozsudźi, hač tón k přetrjebarjej póńdźe abo wostanje tu w předewzaću“, Sorkalla wuswětla.

Cuze ćělesa kaž małe kamjentne zbytki njehodźa so dospołnje wobeńć, praji Sorkalla. Do pječwa dóstać móža so po jeje słowach w tradicionalnym pječwje kaž wosušk, poprjanc abo štomowy tykanc přez přidawki, kotrež z mjezynarodnych dodawanskich rjećazow pochadźeja. 

Pjekarnja zepěra so tak daloko kaž móžno na regionalne wudźěłki, ale wšitko wokoło róžka njerosće, na přikład sultanki, mandle abo korjeniny. Wobkedźbowanje cuzych ćělesow je wosebje pola přirodnych surowiznow wažne. W zašłosći mějachu na přikład problemy ze sultanami z Irana, tak zo změni předewzaće dodawarja.

Z pomocu AI hodźa so nadpadnosće w hotowym produkće jara minimizować, praji Sorkalla. Ale tule techniku prosće njezapinješ a wona funguje, dyrbi so nawučić. Potom móže tež kontaminaciju zwěsćić, kotruž su dodawarjo abo zhotowjerjo dotal přeskočili.

Tunl jako wosebite wužadanje za software

Drježdźanski tunl je za AI wosebite wužadanje. „To njeje homogeny produkt. Maš mandle na jazyku, maš płody na jazyku, maš sultanki a najwšelakoriše konsistence“, Sorkalla wuswětla. 

AI dyrbi spušćomnje rozeznawać móc, što měło w produkće wostać a što nic, kaž kamjenje, stwjelca a zbytki žra. Tutón smy nětko krok po kroku wuwili. Z wuspěchom - hižo někotre tydźenje wužiwa pjekarnja druhi nastroj z tutej software.

Njenarunanje rjemjesła

při wšej technice pak njeda so rjemjesło narunać, Sorkalla podšmórnje. Wažimy, kontrolujemy, pjelnimy, formujemy, třihamy, zapakujemy a přeco zaso pruwujemy. Mašiny to podpěrachu, njenarunychu pak wóčko a začuće zamołwitosće nazhonitych pjekarskich mištrow.

Tradiciske předewzaće Emil Reimann ma wot lěta 2003 swoju pjekarnju w Drježdźanach a dźěła tam něhdźe 50 kruće přistajenych a 150 sezonowych dźěłaćerjow. Pjekarnja załoži so 1910 jako "Sakski chlěbowy zawod" w Kamjenicy. Za čas NDR bu zawod wuswojeny a do „dźěłarnistwa VEB Großbäckerei“ přetwarjeny. Dźensa maja wotnožki předewšěm w Sakskej a Badensko-Württembergskej. Wulka pjekarnja wobhospodarja jednotliwe stejnišća tež w Durinskej a Bayerskej.

Wosuškowe zhotowjenje běži wot prěnjeho apryla. W kóždej sezonje wopušća něhdźe tři miliony kuskow pjecy a du do Němskeje, ale tež na mjezynarodne wiki, na přikład do USA, Japanskeje abo wuchodneje Europy.