Tři měsacy do hód běži produkcija w Połnej parnicy. Pječe so přez cyłe lěto, kaž Peter Kotzsch, cechowy mišter Połčničanskeho fefferküchlera, rozłožuje. „W poslednim kwartalu pak je naš mega wobrot.“ Hłowna sezona předanje startuje z poprjancowymi wikami prěni kónc tydźenja w nowembrje, kotrež wotměwaja so wot lěta 2003 a přiwabjeja kóžde lěto tysacy wopytowarjow. W lěta 1813 załoženej a wot Kotsscha nawjedowanej Lóščanskej popjerowej tykancowej fabrice zhotowja dźewjeć přistajenych něhdźe 30 wšelakich poprjancow – z luzuru abo bjez šokolody, jako plesternaki abo pjelnjene kije. Dohromady je w Połčnicy dźewjeć swójbnych předewzaćow, kotrež so na poprjancy specializuja. Pječwo ma w małym městačku sewjerowuchodnje Drježdźan wjace hač 450-lětnu tradiciju. 1558 dóstachu Połčničanskim pjekarjam priwileg zhotowjenja poprjancow. Přez lětstotki wosta zestawa zakładneho ćěsta nimale njezměnjena. Wobsteji jenož z muki, mjedu abo kumštneho mjedu a srědkow a njewobsahuje žane jejo abo tuk. Ćěsto składuje so w dubowych sudach hač do šěsć tydźenjow, prjedy hač so dale předźěła – w kóždym zawodźe po tradicionalnym domjacym recepće. Dźewjeć popjerowych tykančowych fabrikow słuša jako swójski cech krajnemu zwjazkej sakskeho pjekarskeho rjemjesła. Zjednoćenstwo rjemjeslniskich zawodow, kotrež so bjezwuwzaćnje na poprjancowstwo specializuja, je w Němskej jónkrótne. Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchowaneRecept za ćěsto je lětstotki njezměnjeny
