Kaffeebecher za po puću, talerje w praskatych barbach a kulkach za hodowny štom: Meissenski pórclin je dawno wjace hač dobry taflowy serwis pola wowki w kamorje. «Chcemy won z witriny, ryzy do žiwjenja», praji jednaćel Tillmann Blaschke, kiž něhdźe dźesać lět wušiknosć statneje pórclinoweje manufaktury Meissen nawjeduje. Předewzaće ze swětoznatym logom křižowanych mječow chce młódše a moderniše być - a z tym won ze stratoweje cony.
Pórclinowe wiki su so změnili, rozprawja Blaschke. «Produkty dyrbja načasne być a potrjeby dźensnišeho časa wotbłyšćować.» Mjeztym zo su rukopisne figury a wuměłstwowa fine wašnje předewšěm w Taiwanje, Japanskej a Chinje prašane, buchu domizniske wiki małodźělne. Pórclin njeje dawno hižo tajki statusowy symbol kaž prjedy, wulki serwis za njedźelnišu pječeń mjenje prašany, tak Blaschke. Město toho je sudobjo za sushi, pasta abo ramjo w trendźe. Nimo tradicionalneho pórclinoweho molerstwa su tež kóždodnjowske ćišće zaćahnyli.
