Po lětdźesatki dołhim slědźenju je archiw Bacha Lipsk dwě dotal njepřirjadowanej pišćelowej twórbje jako zažne twórby Johanna Sebastiana Bachsa identifikowała. Hudźbny wědomostnik a archiwny direktor Peter Wollny rjadowaše chaconnaj w d-moll a g-moll tehdy 18-lětnej rěčce - přez 30 lět, po tym zo bě Wollny spisy prěni raz wotkrył, kaž bě archiw wozjewił. Jeje awtor bě potajkim wjace hač 320 lět dołho njeznaty wostał.
Nětko buchu kruchi w cyrkwi Tomaša prěni raz wot wotkryća předstajene. «Dołho sym za falowacym puzzlowym kruchom za přirjadowanje kompozicijow pytał – nětko zjewi so cyły wobraz», praji Wollny. Rozsudne rukopisy je wón hižo spočatk 1990tych lět w Kralowskej bibliotece w Brüsselu wotkrył. Na pismowych přiznamjenjach je hnydom spóznał, zo dyrbjeli z «srjedźneje Němskeje», najskerje z Durinskeje, pochadźeć.
