"Hdyž zahe stawam, sym wjesoła, zo mam dźěło", powěda Zahra Sarwari a so błyšći přez cyłe mjezwočo. Potom wona wě, zo ma dźensa dźěło. Hižo něšto měsacow dźěła 39lětna Afghanistanjanka w mensy Drježdźanskeje techniskeje uniwersity, druhdy jědź, raz při wopłokowanju. Tuchwilu je to štyri hodźiny wob dźeń, pozdźišo budźe to šěsć abo samo wosom hodźin. Potom móže snano w mensy abo samo jako kucharka dźěłać.
Njepytnu ani, zo sym wukrajnik.
„Ja pytam hižo dołho za dźěłom“, powěda mać třoch dźěći. W jeje starej domiznje njesmědźa žony scyła dźěłać. Nětko je wona w teamje. Němscy sobudźěłaćerjo su „jara přećelni“. „Njepytnu ani, zo sym wukrajnik. Tež ja sym tu Němka.“ Wězo su druhdy tež problemy, wšako sy nowy. Je rjane začuće, žane pjenjezy wjace wot jobcentera njedóstawać. „Du k swojim dźěćom a praju: To su pjenjezy, kotrež sym za swoje dźěło dóstał. To su moje pjenjezy.“
Zhromadnje z 13 dalšimi žonami z wukrajnymi korjenjemi přińdźe Zahra Sarwari přez program Drježdźanskeje rady za wukrajnikow a Sakskeje rady ćěkancow na dźěłowe městno. Wón so mjez druhim wot EU a Zwjazkoweho ministerstwa za dźěło spěchuje. Jědnaće žonow tam hišće je. „To bě wosebita situacija. Studentski skutk pytaše z jednym wotmachom wjele nowych sobudźěłaćerjow“, měni jednaćel rady za wukrajnikow Christian Schäfer-Hock.
