Skrótšenja wohrožuja digitalizaciju kulturnych herbstwow w Sakskej

sakske biblioteki a muzeje widźa so přez planowane skrótšenja dwójneho etata kraja při digitalizaciji kulturnych kubłow spomalene. Z w naćisku hospodarskeho plana trochowanemi srědkami njeje wobšěrna digitalizacija dalšich historiskich dokumentow a filmow móžna, rozłoži generalna direktorka Sakskeje krajneje a uniwersitneje biblioteki (SLUB) Katrin Stump. Dźe-li wo digitalizaciju kulturneho herbstwa, bychmy tuž sami na sebje wostali.

Zběrki njemóža sej drohe indiwidualne rozrisanja dowolić

„Město etablěrowaneje centralneje infrastruktury bychu dróše indiwiduelne rozrisanja trěbne byli, štož sej mnozy institucije a akterojo we wjesnych kónčinach dowolić njemóža. Wosebje w padźe awdiowizuelneho herbstwa wobsteji tež strach, zo so dla hrožaceho rozpada materialijow wažne načasne swědčenja na přeco zhubja, jeli je w přichodnych lětach njedigitalizujemy“, Stump argumentowaše.

Dźěl wobstatkow je hižo digitalizowany

: Sakska podpěruje digitalizaciju wobstatkow institucijow z programom za wědomosć a kulturu a programom k zachowanju awdiowizuelneho herbstwa w Sakskej. SLUB to nawjeduje. Po jeho informacijach je po jeho informacijach hižo wjace hač 18 milionow stron teksta a wobrazow kaž tež wjace hač 110 000 mjeńšin zwukowych a filmowych nahrawanjow po wšěm swěće přistupnych. Jeničce w lěće 2025 bě něhdźe šěsć milionow přistupow k tak mjenowanym digitalizowanym kopijam. Zaměr je, kulturne herbstwo Sakskeje digitalnje zawěsćić a tež mjezynarodnje

Originalne dokumenty hroža rozpad Minjene

lěta z mnohich institucijow a priwatnych zběrkow wažne načasne swědstwa kaž historiske regionalne dźeniki a nowinki kaž tež teksty, fotografije a filmowy material wo sakskej industrijnej, sportowej, hudźbnej a wšědnej kulturje, rěkaše. Medije, kotrež su často wot přirodnych procesow rozpada wohrožene, njebychu so jenož přichodnym generacijam přez digitalizaciju zachowali, ale někotre z nich bychu tež prěni raz zjawnje wužiwajomne byli.

Muzeje chcedźa swoje drohoćinki digitalnje widźomne sčinić

„Bjez statneho digitalizaciskeho programa njebychu naše drohoćinki tak widźomne a předewšěm tež wužiwajomne njebyli. To njemóže ani jenički muzej a naš mały domček scyła nic“, podšmórny Daniela Simon z muzeja Němske stólcowe twarjenje w Rabenauwje. Hakle wot toho časa, zo je móžno wobstatki w digitalnych formatach pokazać, wobroćichu so eksperća za meble a wuhotowanje, zběraćeljo, wědomostnicy, spisowaćeljo a muzejownicy na muzej, zo móhli z nahrawanymi datami dźěłać. Digitalna widźomnosć je muzejej runje tak wažna kaž wuchowanje objektow samych.