Najebać kónc wudobywanja wuhla: Čehodla so 19lětny na Mibrag spušća

Hdyž Harald Spangler swoje wukubłanje na elektronikarja zakónči, zwostanu jenož hišće někotre lěta do planowaneho kónca zmilinjenja wuhla w srjedźoněmskim rewěrje. A Srjedźoněmska brunica-brunicowa towaršnosć zwr. (Mibrag), hdźež je 19lětny lětsa powołanske wukubłanje započał, hižo kusk po kusku wuhlowe wudobywanje w swojich jamach zakónči. Hakle njedawno je posledni wuhlowy bager Schleno wopušćił Hórnistwowe polo Enhain. Kónc lěta budźe tam wudobywanje wuhla po lětdźesatkach trajacym hórnistwje nimo. Najebać to zepěra so perspektiwny elektronikar z bliskeje Lucki za swój powołanski přichod na wuhlowe předewzaće. Čehodla to čini? „Powołanje elektronikarja je hišće přichodnje za přichod krute“, wón praji. Nimo toho budźe so Mibrag přichodnje na fotowoltaiku a milinu wětra koncentrować. 19lětny je sej wěsty, zo budźe jeho powołanje dale „prašane a tež wažne“.

Milina dźerži wudobywanje při žiwjenju

Tuchwilu pak zaběra so kónčina dale z wudobywanjom brunicy. A milina je to, štož wudobywanje wuhla na woběmaj bokomaj hranicy mjez Saksko-Anhaltskej a Sakskej ćěri. „Wuhlowa jama je tuchwilu hišće najwjetši wobłuk nałožowanja“, měni Nico Pook, jednaćel swójskeho wukubłanskeho centruma Mibrag koncerna. Elektronikarjo kaž Harald Spangler kontroluja a kontroluja milinowu syć we wuhlowej jamje a w swójskej industrijnej milinarni Wählitz pola Hohenmölsena. Milinarnja zastara wuhlowe jamy z milinu a tež wokolne komuny z ćopłotu.

Wjacore ruku tołste kable wjedu kaž wuchowanske powody napjeće 6 000 woltow do wšěch kutow wuhloweho rewěra. Něhdźe 1 000 tonow ćežke wuhlowe bagry, kilometry běžnych pasow a rjad klumpanskich připrawow, kotrež wodu z hórnistwowych polow transportuja – trjebaja elektriske ćěrjenja. Rozměry su wo wjele wjetše hač te elektriki domjaceho mopeda. „Haj, to maš na kóždy pad respekt“, rěči wučomnik Spangler.

Powołanske žiwjenje 19lětneho pak jednoho dnja dale hač přez wuhlo saha. Dźensa su po Mibragu wětrniki a solarne milinarnje z cyłkownej wukonitosću 100 megawattow hižo twarili. Hač do kónca lěta 2027 chce Mibrag wobnowjomne milinarnje z cyłkownej wukonitosću 255 megawattow dźěłać měć.

Wučomnicy druheje generacije we wuhlowym zawodźe

"Smy nětko wot planowanja do zwoprawdźenja runjewon přešli", měni rěčnica Swantje Ehlers. Za wobhospodarjenje wětrnika pak njeje trjeba samsne mnóstwo personala. Mibrag zepěra so tež na inženjerske słužby, hladanje nakładnych wagonow kaž tež na recyclowanje a zwužitkowanje. Tež za rekultiwowanje su sobudźěłaćerjo trěbni: Tež po wudobywanju poslednjeho wuhla dyrbja so wulke nastroje wobhospodarjeć a hladać. K tomu přińdźe mamutowy nadawk saněrowanja jamow.

Harald Spangler njech jónu zawrjenje jamoweho zawoda přewodźa. Zajim 19lětneho za dźěło je jemu hižo w swójskej swójbje wotedał. Nan je hižo pola Mibraga elektronikarski powołanje nawuknył. Nico Pook słyši tajke stawiznički přeco zaso. W někotrych swójbach saha zwisk k Mibragej přez generacije, rozprawja jednaćel wukubłanskeho centruma Mbrag. Wjetšina wukubłancow pochadźa dale z regiona.

Mjenje swójskeho juniorskeho personala, wjace partnerskich firmow

Z planowanym wustupom z wuhla pak personalne naroki Mibraga woteběraja. „Wotpowědnje je so tež naša swójska potrjeba wučomnikow pomjeńšiła“, rozłožuje rěčnica předewzaća Swantje Ehlers. To je přičina, čehodla ma wukubłanski centrum Mibrag přichodnje hišće intensiwnišo za druhe firmy dźěłać. W aprylu tutoho lěta je Mibrag tuž swój wukubłanski centrum jako dźowku

słowach jednaćela Pooka wuknje tuchwilu 124 wučomnikow w Profenje. Spangler je jedyn z dwanaće perspektiwnych elektronikarjow w prěnim wukubłanskim lěće. Dalše jadrowe powołanja su industrijny a twarski mechanikar kaž tež mechatronikarjo. Dorostnicy pochadźeja z Mibraga a z 23 partnerskich firmow. „Je tam wšitko wot koncernow hač k małym firmam z dźesać sobudźěłaćerjemi“, Pook měni. K nim słuša Südzucker: Zežiwjenske předewzaće wobhospodarja mjez druhim cokorowu a škrobowu fabriku w Zeitzu.

Hdyž jednaćel Pook po swojim steji, budźe wukubłanski centrum dale rosć. Wuměnjenja za to su, měni wón: „Wukubłanski centrum je tu takrjec posledni swojeho razu w regionje.“ Přirunajomna móžnosć za mjezyzawodne wukubłanje w techniskich powołanjach w Gradźišćanskim wokrjesu njeje. Přichodnje ma kóžde lěto 45 do 50 wučomnikow započeć. Nimo toho maja so dalekubłanje a wuwiwanje managementa wjesć.

Žadyn hotowy plan za přichod

Za Haralda Spanglera wotměwa so wšědny dźeń w prěnimaj lětomaj wukubłanja hłownje w praktiskich dźěłarnjach a rjadowniskich rumnosćach wukubłanskeho centruma. Potom su hišće operatiwne zasadźenja. Kak dokładnje wupada jeho dźěłowy dźeń za dźesać abo dwaceći lět? „Wo tym hišće telko rozmyslował njejsym“, wón powěda. Na tamnym boku jara derje wě, što jeho na powołanju narěči: kable kłasć, měrić, zmylki namakać – a „potom widźeć, što sy docpěł“. Hač běži w přichodźe běžny pas abo hinaša připrawa: Za njeho započina so z tym, zo milina běži, hdźež je trěbna.