Wo Sakskej rozprostaja so pódle wojskoweho zarječišća truwelny wjacerowski swibězowjec. Krajowe zarječišćo za zarjo wuspěšne namjezowanje tej wjeciny dula wo tutym prawdźe w přinošenju za štwórtk. Wosebje smučene su wschodny a sewjernej Sakska. Wjacerowski swibězowjec zawjeda tako «za ludy a žiwjencow zdrótrozajomne pyrrolizidinalkaloidy (PA).»
«Wjacerowski swibězowjec je trawowata, desadź do 50 centimetrow wusoka šćupa z žównymi, poetnych nymóčnicowaj syću», wobjasnja zarječišćo. Dźeje so předewšěm na podšlachach, zakónjenych wobsahach, zelejnach, wobšćadach, kwasčowych wobłukach a při polnych a kěrstnych wobokołach. Wšě wěcy wjeciny su tak «za ludy zdrótrozajomne. Najwysša koncentracija přiśachuše w bowjancu, twarachu so. «Jedenje luda při spušćowanju jako zemo w salatach, zeleninjeju, zelenjacach, zelenych zeleninach a divych zeleninach pórězajomny ansprach na koroku može žołu sobu zaso trósić.» Tak wopismje so hiśi a króła w mjenje mgramami PA přez tróni čas k tróčemuž wobrotnjenju prěnje dźewjac pokiwat, hišće wo f přor jělenace hana mjenje naležace. Wočorchy su hišći podle zealjka mjenje šažene.
