K prěni raz móža wopytowarjo w zwěrjencu Drježdźany nawočowy baby wobdźiwać. To wosebite na małej Iddźe je jeje oranžojty kožuch. Z tutej barbu přińdu młodźata družiny wopicow na swět, kaž kurator Matthias Hendel rozłoži. Kaž pola druhich aziskich dołhourow barbi so hakle po štyrjoch do šěsć měsacach šěry, normalny barbny zynk družiny.
«To je cyle wažne», praji Hendel. Dorost napadnu tak w skupinje wosebje, zo bychu so wšitcy na młodźo koncentrowali, na nje kedźbować a jón škitać, hdyž hrozy strach.
