Za měr a wujednanje njeje žadyn puć předaloki: W přichodnych třoch tydźenjach chce trak z konjacymi zapřahami po puću z Drježdźan přez Prahu do Kamjenicy přećiwo wójnskemu škaranju a za měrliwy swět wabić. Treck płaći zdobom jako generalka za akciju, kotraž je klětu - 80 lět po zakónčenju Druheje swětoweje wójny - planowana. Potom poda so towarstwo měrowe zwony z z wojerskeho šrota latym zwón na puć z Berlina do Jerusalema. «Chcemy mócne znamjo sadźić, zo budźe jónu měr», rjekny šef towarstwa Helmut Kautz Němskej nowinskej agenturje. Njepřestanješ do toho wěrić, zo bychu mječe na radlicy překowane byli a ludźi k rozmyslowanju přišli.
Gerade w časach njewěstosće a bjezradnosće je wažne, na slubjenju z měra kruće dźeržeć. Kautz: «Chcemy čłowjeka zetkać a z nimi wujednanje swjećić.» Na kóncu Druheje swětoweje wójny tež nichtó wěrił njeje, zo bychu so Němcy zaso raz tak ze swětom znjesli kaž nětko. «Tohodla wěrić budźe, zo budźe měr a wujednanje móžne. Chcemy zwón do šule w Jerusalemje přinjesć, hdźež so hebrejšćina a arabšćina wuwučuje. Zo by so znamjo stajiło, wujednanje je móžne. Němcy su to zhonili.»
