Die Diakonija Sakska praša so planow zwjazkoweho knježerstwa za nowu wobornu winowatosć kritisce. «Što stanje so z młodymi mužemi, kotřiž so mustruja a w datym padźe zaćahnu, z jich přeswědčenja pak słužbu na bróń wotpokazaja?», rozłoži diakonij-šef Dietrich Bauer.
Po měnjenju bura njejstej Zwjazkowej woborje a politice najebać wysokeho sola a dalšich lěpšinow wot wusadźenja woborneje winowatosće zdokonjałoj, słužbu na bróni jako towaršnostnje wuznamnu sposrědkować. Nětko měła so woborna słužba na pozdatnje dobrowólnej bazy wožiwić – ze zawjazanym mustrjenjom młodych muži a móžnosću tak mjenowaneje winowatosće potrjeby.
