kulturny statny minister Wolfram Weimer je so na swjatočnosći k zahajenju Lipšćanskich knižnych wikow dźělow publikuma wupožčił. Jeho narěč w Sukelnicy w Lipsku bu nimo toho přeco zaso wot mjezywołanja přetorhnjena. Kritika na Weimeru měri so předewšěm přećiwo swojemu rozsudej, tři lěwicarske knihikupstwa dla «wustawoškitnych dopóznaćow» wot nominowanskeje lisćiny za Němske knižne wikowanske myto šmórnyć.
Weimer zakitowanje postupowanja
Weimer zakitowaše swoje postupowanje při płaćiznje knihikupstwa. «Ja sam sym za swobodu měnjenja jako žurnalist a nakładnik swoje poł žiwjenja dołho rozžahłje wojował. Přeco zaso a runje přećiwo nadpadnemu statej», praji wón. «Kategorija swobody a kategorija spěchowanja pak stej dwě cyle rozdźělnej wěcy. Zo by cyle jasne było.»
Hdyž dźe wo aktiwne spěchowanje z dawkowymi pjenjezami, ma stat swědomitosć. «Hdyž ma wustawoškit dopóznaća, po čimž so přećiwo swobodniskemu zakładnemu porjadej přeńdźe, dyrbi stat potom spěchować?», prašeše so Weimer. «Mój stat měł wšitkich ekstremistow runje tak wotpokazać: prawa, Lěwica, islamisća.» Weimer namjetowaše, myto knihikupstwa z bursowym towarstwom a druhimi partnerami dale wuwiwać.
