srjedna dopołdnja w centrumje seniorow «Nazymske słónco» w Drježdźanach. Nawoda bydlenskeho wobłuka Marc Ulbricht je po puću z domjacym lěkarjom Antoniom Kantchew-Hausteinom. Drježdźanski powšitkowny medicinar ma pohlad na Irenu wašnje ćisnyć. 80-lětna wočakuje lěkarja w swojim chorobnym stole. Z časa biteho nadpada je jeje lěwa połojca ćěła zlemjena – na jeje ruce je so krejny zliwk wutworił, dokelž přińdźe jej husto lana jeje chorobneho stoła naprěki, wona rozprawja. «Pokazajće raz mału wějeńcu sem», tak 49-lětny medicinar. Wón zapisa damje žałbu.
Dalokož skutkuje kaž cyle normalny wopyt domu – tola Kantchew-Haustein scyła w rumje njeje. Za swoju pacientku jewi so wón jenož jako mjezwočo na tableće, kotryž je Ulbricht před njej puknył. Je hižo njezwučene, swojemu lěkarjej wosobinsce napřećo njesedźeć, namaka Irena wašnje. «Ale tak so tež derje dźe.»
Přichodny wopyt: 64-lětnemu Lutzej Kiesewalterej dyrbješe so wulki palc amputěrować. Ulbricht wužiwa tablet jako kameru. Zapnjeny lěkar kontroluje ranu a rozsudźi, kelko nitkow ma so najprjedy wotstronić. Za hladarnju je to mjeztym rutina.
