Nic rěčeć, běhać, jěsć - ale zalubowany do žiwjenja

tancy, so smjeć, pućować - najebać jako

čas swoje móžnosće mjenje budu, je wuknyć dyrbjał, skromny być, powěda Darras. Jednoho pak nochce so ženje wzdać dyrbjeć: jeho přećeljo. A štóž Darrasa wopyta, je spěšnje zrozumił, čehodla to tak je.

Woni z nim rejuja, byrnjež hižo rejować njemóhł. Woni pućuja z nim, zo bychu dobry čas z nim přežiwili. Woni so z nim směja, hačrunjež dyrbi Jean swoje neckiske komentary hakle do kompjutera zapodać a je přez to hakle z jasnym časowym zastatkom słyšomny być.

Hdyž bě w zašłosći trjeba, njesechu jeho a jeho jězbny stoł dele. A mjeztym zo Darrasowe ćěło přeco dale wottwarja, wostanje za swojich přećelow přeco tón samsny: tón z ekstrawagantnym drastowym stilom; tón, kiž je hižo prjedy dla małkich bolosćiwow mjasł; Tón, kiž ludźi hromadźe přinjese, inspiruje a zwjazuje, kak woni powědaja.

Što wjace njeńdźe, nima jeho

jako jasne, zo je wón chory, bě za Darrasa spěšnje tež jasne, zo dyrbi so wón na někotre wzdać. «Potajkim bě to jedna z mojich naprawow po mojej diagnozy, pisać, što chcu wšitko raz dožiwić, prjedy hač je nimo», powěda Francoza, kiž je lěta dołho w Němskej žiwy był. Na swojej lisćinje je tež Lipsk městno dóstał. Přetož Bach je jeho hižo dołho fascinował.

W jeho stawje pućować, woznamjenja pak hoberske nałoženje. Wón dyrbi specielne nastroje a bjezbarjernosć organizować, pjenjezy hromadźe zličić, swoje hladanske mocy pušćić dać.

Přiwšěm je sej 31-lětny kruće předewzał, Bachowe město wopytać. Měsacy dołho planowanje a financna podpěra činitej jemu samo dwaj koncertnej wopytaj za čas Bachoweho swjedźenja w cyrkwi Tomaša. 

«Sym so čuł kaž priwilegowany knjez 18. lětstotka, kotryž sej w cyrkwi swoju duchownu jězbu wotewza», powěda Darras po prěnim koncerće a so směje. Dokelž njemóže hižo dźiwadźelněrować, čini dźensa wosebje hudźbu. Na jeho kompjuteru nastawaja digitalne hudźbne kruchi, komponowane přez wodźenje woči.

Při wšěm tež to dobre widźa - a «šulu žiwjenja»

ALS dopokaza, swoju ćělnu swobodu zhubić - druhdy samo swoju psychisku, wopisuje Darras. «Hdyž njemóžeš wjace komunikować, je mentalna dračina lědma přimnyć.»

Wón přirunuje swoju chorosć ze zaraćenjom. A mjeztym zo su tysacy pacientkow a pacientow w swójskim ćěle zašlahane, bychu miliardy eurow na přikład za WM a hoberske nowe stadije wudali, so wón mjerza. «Ale za slědźenje wo tajkich surowych chorosćach pjenjezy nimamy», praji wón. 

Tež tohodla powěda wón swoju stawiznu. A jako nima jenož špatne strony, Darras potom wuzběhnje. Chorosć je «Šula žiwjenja». 

«Hdyž dyrbiš so telko wzdać, wuknješ, druhe wěcy wužiwać, kotrež sej strowi ludźo scyła předstajić njemóža», praji wón. Dźensa činjachu jeho wónje, zwuki abo dobre powěsće wot swojich přećelow zbožowne. «Myslu sej, čłowjestwo móže wot ludźi tójšto respekta wuknyć, kotrež su wšědnje požiwanju wustajene.»

Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować