Dźěćaca hospic: «Nic tu, zo by mojeho syna wumrěła»

«Stacionarny dźěćacy hospic přijimuje dźěći, młodostnych a młodych dorosćenych, kotřiž su wot žiwjenjaskrótšaceho abo njewuhojomneho schorjenja potrjecheni», rozłožuje jednaćelka Zwjazkoweho zwjazka, Franciska Kopicec.

Wjele dopomnjenskich ritualow na njeboh dźěći

loni je «Bärenherz» 163 swójbow z cyłeje Němskeje stacionarnje kubłała, mnozy přińdźechu wjackróć. Dwě dźěsći stej loni w domje zemrěłoj, wot wotewrjenja dźěćaceho hospica 2008 bě jich nimale 200. W dopomnjenkowej zahrodźe wisaja hnězda z wjerbowych korbow, kotrež pjelnja přisłušnicy z fotami, debjenkami, pórclinowymi figurami, rjećazami a samo najlubšej lego-hrajkami. Tajke rituale su wažne za swójbnych, ale tež za sobudźěłacych, praji Adeline Kremer, wuměłstwowa terapeutka a žarowanska přewodnica w «Bärenherz».

So steji při zachodnym wobłuku wobswětlena wopomnjenska stela, w kotrejž leži mała dźěćaca ruka škitana w dwěmaj dorosćenymaj rukomaj. Hdyž je dźěćo w domje zemrěło, so swěca hasnje. Na druhim městnje staji so w dopomnjenskej polcy foto młodeho čłowjeka a swěčka zaswěći. Ta pali tak dołho doniž njeje ćěło dom wopušćił. Woboje su měrne znamjenja za to, zo je čas w «Bärenherz» nětko hinaši, wot kotrejž młody čłowjek pobrachuje.

Poskitk staršich je na dary pokazany – promije pomhać

schorjenje móže so hač do smjerće přez wjele měsacow abo lět wupřestrěwać. Dźěćacy hospic přewodźa dołhi a hustodosć bolostny puć a je sam na podpěru pokazany. Tak pomhaja mnozy čestnohamtscy. Chorobne kasy drje přewozmu wulki dźěl kóštow za pacientow, poskitki za staršich a bratrow a sotry pak so nimale kompletnje přez dary financuja, kaž Ulrike Herkner wuswětla. Darowanski budget leži potajkim pola nimale dweju milionow eurow wob lěto.

Při tym pomhaja mnozy prominentni poselcy kaž princowski frontmann Sebastian Krumbiegel. 59-lětny je při darowanskich akcijach pódla a přińdźe wjacekróć wob lěto do domu, zo by za dźěći a swójby hudźił. «Žiwjenje móže ći dyr přesadźić a mnozy su wěsće wjeseli, zo njejsu potrjechene. Tuž je wažne za tutu wěc empatiju a sobučuće wuwiwać», praji 59-lětny.

Wón hraje na tutym popołdnju klawěr a spěwa «Něhdźe na swěće dawa mały kusk zboža». Ćežko chora corina je fascinowana wot klawěra. Šěsćlětna hraje štyriručnje z profijowym hudźbnikom a přewodźa jeho z rasami abo gitaru. Wona prudźi přez cyłe mjezwočo.

Carolina z Lipska nima hłowu swobodnu, zo by sej mały koncert lubić dała. Wona je 17 dnjow staru Jěwu na ruce, zawalena do ćopłych přikrywow. Tež Ewa ma za žiwjenje skrótšacu chorosć. «Wostanu 14 dnjow tu. Chcu so na přechod přihotować, zo bych Mału doma dale hladała», praji młoda mać.

Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować