W Leipziger Nikolaikirche a Thomasowa cyrkej móža ludźo po pozdatnej amokowej jězbje woporow wopominać. Dźensa w 17.00 hodź. je ekumeniska wopomnjenska nutrnosć w Mikławšowej cyrkwi planowana, zdźěli superintendent ewangelsko-lutherskeje cyrkwje, Sebastian Feydt. Nimo toho dawa we woběmaj cyrkwjomaj rum za žarowanje, za rozmołwy, dušepastyrstwo a zo bychu swěčki zapalili. Wonej stej cyły dźeń wotewrjenej.
Dwaj čłowjekaj přińdźeštaj při prawdźepodobnej amokowej jězbje w Lipšćanskim nutřkownym měsće póndźelu popołdnju wo žiwjenje, třo buchu ćežko zranjeni.
Jeho mysle su nětko pola zranjenych, tych, kotřiž so wo nje staraja a pola přiwuznych mortwych, rozłoži Feydt dale. «Sym w poslednich hodźinach žołmu sobučuća a wulkeje zmužitosće dožiwił: Runje nětko hišće sylnišo hromadźe stać, kedźbliwy za sebje tu być, tróštować a žarować. Dźakuju so zasadźenskim mocam a wšitkim, kotřiž su na městnje a z wokolnych wobchodow a zarjadnišćow hnydom spontanje pomhali.»
Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować
