Za žnjenske wobruče Nordmanntanow a třěskowcy w sakskich hodownych plantažach běži hnadowna doba: Za tři měsacy budu prěni z nich běrowy, wobchody a bydlenja debić. Tola móhła štomik sčasami tróšku dróši być hač zašłe lěto. Za to dypkuje hodowny štom z domjaceje produkcije z čerstwymi a krótkimi pućemi. Na mnohich městnach budu kupcy tež zaso sami ke piłu přimnyć móc, zo bychu swój štom žnjeli. Za někotre swójby je to hižo kruta tradicija w dohodownym času.
Mjeztym zo so z druhich zwjazkowych krajow škody přez zmjerzk a suchotu přizjewja, je Robert Kleinstäuber lětsa wostaty. Pózdni zmjerzk je w swojej plantaži jenož minimalnje zabił a to nic we wobzwjerjenym wobstatku, wón wuswětla. W nalěću by drje sucho było, štož móhło nowosadźenja škodźeć. «Ale my lećimy punktualnje.»
