Najprjedy bě klawěrna hudźba, potom běchu to wšě móžne torty: Na štwórtym tortowym koncerće w Drježdźanskim Němskim hygienowym muzeju njejsu njedźelu hosćo zastup płaćić dyrbjeli, ale dwaj kuskaj tykanca sobu přinjesli. Wšojedne, hač běchu domjace abo kupjene, na kóždy pad bě jedyn kruch za wopytowarjow, druhi za wuměłcow. Kolektiw Institut za dobru naladu bě sej tež Drježdźanske wowki přeprosył, zo bychu so na pječenje sobu přidružili. Woni přinjesechu cyły tykanc sobu a słušechu tak wuměłcam. Tež molerjo plakatow, hornčerjo, rejwarjo a basnicy su popołdnjo sobu wuhotowali. Hudźbny dźěl wuhotowachu Drježdźanski pianist Kolja Gork z třomi instrumentalnymi kruchami mjez klasiku a jazzom. „Nimo toho spěwatej Delna šula za wuměłstwo a Spěwne klinčenje jedyn abo dwaj spěw“, rěkaše w zdźělence. Po hudźbje zjěchu hosćo a wuměłcy tykanc zhromadnje. Z koncertami chce institut zetkanja zmóžnić. „Kak bohati móhli być, bychmy-li sej přeco jenož dary darili?“, je jedne z prašenjow slědźenja. „Tykanc, kotryž je z lubosću pječeny a někomu słodźi, njeje ničo mjeńše hač wuměłska twórba“, rjekny wuměłc Thomas Preibisch z instituta. Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchowane
