tež z bórze 80 lětami sćěhuje trenarska legenda Eduard Geyer kopańcu přeco hišće emocionalnje. Nic drje wjace tak zasakle, tola začuća a tež mjerzanje wo někotrych njezrozumliwych rozsudach njemóže potłóčić, kaž wón do swojich narodnin 7. oktobra Němskej nowinarskej agenturje powěda. «Móžu wotpjata hladać, ale so přiwšěm přez tójšto mjerzać», rjekny posledni trenar NDRskeho narodneho mustwa ze swojim znatym krutym hłosom.
Wona je runje tak wostała kaž mjelne hrónčka - tež k jeho strowoće. «Pola lěkarja wupadaše njedawno cyle derje. Mam nowe koleno, nowe bjedro, narunanske lěhwo njebudźe ženje snadniše. Je pak derje, zo njejsy cyle klepnjeny a sej někak hišće něšto spomjatkować móže.»
Geyer wjedźeše do přewróta Dynamo Drježdźany, po přewróće Energija Choćebuz k mišterstwam, pokalnym finalam kaž tež postupam. «To su wšo wěcy, kotrež někak pokazuja, zo sy wjele wěcow prawje činił», praji wón. Ženje wo njewólne hrónčko njewukonjacy rodźeny Šlezičan budźe tež na jeho čestnym dnju w kruhu swójby kaž tež přećelow a znatych žanu wostudu nastać dać. «Za naladu mamy dosć ludźi, kotřiž su kmani, štož prezentuja», rjekny wón.
