Logo Die Sachsen News
powered by publizer® CMS

"Čas jednorje darić" - čestnohamtscy w hospicu

"Čas jednorje darić" - čestnohamtscy w hospicu
Bjesady, zhromadne hry a małe wjesela – to hospicne asistentki činja. (fotowa produkcija) / foto: Katharina Kausche/dpa
Nowina, bjesada abo koło "Njehněwaj so": Čestnohamtscy wobradźeja ćežko chorym ludźom w hospicach małe wjesela. Štož jich motiwuje so angažować.

Mjeztym zo rozmołwja

so hospicna přewodźerka Brigitte Hartwich z hosćom w Marijinym hospicu w Drježdźanach, so muž nadobo w sylzach zwjeze. Wón je ćežko chory, njeje pak hišće dołho w hospicu. Hartwich wě, zo jeho dźělenje wot žony jara poćežuje. Tón dźeń pak płaka, dokelž tam swój dźenik, kotryž je prjedy čitał, wjace dóstać njemóže. Po rozmołwje poskići jemu čestnohamtska přewodnica zwučenu lekturu, kaž wona praji. Jako jemu nowinu přepoda, wón zaso płaka.

Wjeselo z redukowanymi móžnosćemi wobradźić

Něhdźe pjeć lět je Hartwich jónu wob tydźeń do Marineho hospica přišoł a tam hosći wopytał. Tam je dwanaće ludźi ze žiwjenje skrótšowacymi chorosćemi zaměstnjenych. "Je woprawdźe wažne spóznać, što wonemu čłowjekej na pomjeńšenych móžnosćach wjeselo wobradźa, abo prosće hinašu mysl. To je naš nadawk, tak to widźu", wopisuje wona swoje čestnohamtske dźěło.

W prěnim rjedźe je wona hosćom jako rozmołwna partnerka. Wažne je, nic sudźić a měnjenja njewuprajić, kotrež móhli w čłowjeku negatiwne mysle wuwabić. » Poskaj tola «, wona praji. Radźić ma so jenož w tym zmysle, zo by so něchtó pohnuwał, zaso z wosobu, z kotrejž ma problem, rěčeć.

K tomu přińdu małe wjesela, kotrež tam ludźom wobradźa, kaž wuchodźowanje abo dźenik

.

Eva Ebertseder angažuje so čestnohamtsce w dnjowym hospicu Marijineho hospicca. Jeje dźeń započina so zwjetša ze zhromadnej snědanju, wona powěda. Tež tam so wjele rěči. Zhromadnje wuhotuja hosćo a dobrowólnicy dźeń: Wuchodźuja so, paslaja abo hrajkaja. Absolutny klasikar w hospicu Ebertseder a Hartwich staj sej přezjedny: hrajny klasikar "Čłowječe

njeńdźe".

Tysacy čestnohamtskich w hospicnej słužbje

Po zdźělenju statneho socialneho ministerstwa je w Sakskej 15 dospołnje stacionarnych hospicow za dorosćenych a 54 ambulantnych hospicnych słužbow. Marijanski hospic je po słowach jeho rěčnicy Sarah Zinn jenički stacionarny hospic krajneje stolicy.

Jeničce po informacijach ministerstwa je wjace hač 2 700 čestnohamtskich w ambulantnych poskitkach aktiwnych. Ministerstwu njepředleža žane ličby za stacionarne hospicy. Po słowach Zinna skutkuje tuchwilu 20 čestnohamtskich w Marijinym hospizu, kotřiž skutkuja na wšelakich polach. Nic wšitcy čestnohamtscy přewodźeja hosći, někotři přińdu tež k indiwidualnym kreatiwnym aktiwitam abo wěstym nadawkam, kaž na přikład hladanju rostlin.

Čehodla so za tutu čestnohamtsku słužbu rozsudźić?

Hdyž wona zwonkastejacym wo swojim čestnohamtskim dźěle powěda, praji Ebertseder zwjetša dwě sadźe: "Wostaj mi temu" abo "Nó, to njebych móhła". Tajke sady wšitcy znajemy, wona praji.

Po smjerći w swójbje rozsudźištaj so Ebertseder a Hartwich čestnohamtsce w hospicu. "Činju to jara rady, dokelž je wulka wjetšina ludźi jara dźakowna, zo je něchtó, kiž sej chwile bjerje a jim prosće čas da", powěda Ebertseder wo swojej motiwaciji. Hartwich, kotraž hač do wuměnka jako hladarka a podiaterka dźěłaše, sej přeje, tež po powołanskim času rólu a team měć.

Z rozdźělnymi ludźimi so wuměnić je wobohaćace, Ebertseder podšmórnje: "Sym nětko woprawdźe njesměrnje wjele ludźi zeznała, a kóždy přinjese cyle zajimawu žiwjensku stawiznu. To mam na tym rjane." Tež jeje swójski poměr k mrěću je so přez čestnohamtske dźěło změnił. 56lětny praji: "Za mnje je wo wjele lóšo było, prosće akceptować a hłuboko znutřkownić, zo je to dźěl kóždeho indiwidualneho žiwjenja a zo njehodźi so nabok storčić, ale zo słuša prosće k žiwjenju."

Dobrowólnicy z wosebitym wukubłanjom

Do zasadźenja absolwuja dobrowólnicy w Drježdźanach něhdźe sto hodźin trajace dalekubłanje, rozłožuje Ansgar Ullrich z Křesćanskeje hospicneje słužby w Drježdźanach, kiž je zamołwity za wukubłanje hospicnych hladarjow. Hartwich a Ebertseder absolwowaše tu swoje wukubłanje. Wukubłanje njepřihotuje po słowach Ullricha přichodne hospicne hospicne wosoby jenož z wědu wo kóncu žiwjenja čłowjeka na dźěło w hospicu.

W přihoće dźe tež wo sebjedožiwjenje čestnohamtskich – jich poměr k smjerći a zrudoby, swójske sylnosće a jich hranicy. Tohodla dyrbja so wobdźělnicy na seminarnym kóncu tydźenja z psychologu přeco wo sebi reflektować. "Zo byšće tež wo tym rozmyslowali, što móžu wo sebi přeradźić abo kak daloko móžeće wy přinošować. Tež za nas mamy někotre hranicy", Hartwich wopisuje.

Potrjeba wukubłanskich městnow w Drježdźanach je wulka, Ullrich měni. Wobě w lěće 2027 poskićenej dalekubłani stej hižo wobdźěłanej.

A Hartwich a Ebertseder nimataj tež wotpohlad, swoje čestnohamtske dźěło přestać. "Hdyž sym ćělnje kmany, myslu sej, zo to hišće chwilu wudźeržu", praji Hartwich.

Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wuměniće

Přełožki so z pomocu sztučnej inteligence awtomatizowane. Wjeselimy so na wašu wotmołwu a pomoc při poprawjenju našeje wjacorychłojneje słužby. Pisajće nam na: language@diesachsen.com.