Die Energiefabrik we wuchodosakskich Hórnikecach je jako dźěl Sakskeho industrijneho muzeja loni něhdźe 23.000 wopytowarjow přiwabiła. To je něhdźe 4.000 wjac hač lěto do toho, zdźěli zarjadnišćo. Přiwšěm bychu ličby hosći z tym pak dale mjez tymi wot 2022 a 2023 leželi.
Lětsa stej wosebitej wustajeńcy planowanej. Wot 29. měrca budźe přehladka «industrijowe stawizny. Reportaže z muzejow, kotrež žane njeběchu» pokazali. Fotograf David Brandt a kulturna wědomostnica Cornelia Munzinger-Brandt rozprawjataj při tym wo swojich zetkanjach z ludźimi, kotřiž su transformaciju sakskeje industrije po Němskej jednoće sami nazhonili a je na wosebite wašnje sobu wuhotowali.
Wot nowembra ma potom z «Wuhlowy baron Ignac Peček: Čłowjek, Žid, předewzaćeljo» tohorunja dźakowano spěchowanskim pjenjezam swójska produkcija widźeć być. Nimo toho poskića lětsa podaćam tež nowe zarjadowanja, rěkaše. Tak dawa prěni raz 13. junija «Technika.dźeń» a 10. oktobra format «Nóc w muzeju».
Hórnikečanska energijowa fabrika je něhdyša briketownja we Łužiskej jězorinje, kotraž bu na muzej přetwarjena a stawizny wudobywanja a wudobywanja brunicy w regionje pokazuja. Hospoduje mjez druhim historiske mašiny a wulku zběrku kachlow. Wot 2028 měł so w nowej wustajeńcy wuběr z wjace hač 800 objektow wopřijaceje kachloweje zběrki zaso pokazać.
Copyright 2026, dpa (www.dpa.de). Wšitke prawa wobchować
