Sakske zwěrjace domy storča na swoje hranicy kapacitow při přiwzaću kočich babyjow. Kajki tutón počas poprawom njewšědny je, postaji so hižo někotre lěta po cyłym swobodnym staće z rosćacym problemom, kaž druhi předsyda Krajneho zwjazka skotu, Michael Sperlich, rjekny. Wón žadaše sej cyłoněmski wukaz k kočim škitej.
Tuchwilne sakske rjadowanje sakskich zakonjow ma Sperlich za překomplikowane w zwoprawdźenju. W druhich zwjazkowych krajach dawaja hižo jasne předpisy, kóčki do prěnjeho swobodneho puća kastrěrować a z chipsami woznamjenić, wón wuzběhny. Jenož tak móža so njekontrolowanemu rozmnoženju zadźěwać a kóčkam swojim dźeržakam přirjadować.
Tež koče dźeržaki w zamołwitosći zwěrjatownja
Delitzsch zastara tutu nazymu něhdźe 90 kóčkow, dwě třećinje z nich młodźata. Nimo toho je chorobna stacija přepjelnjena, tuchwilu wosebje dla kočeje smorkawy, rozprawješe předsydka předsydstwa Simone Ewald. Tež wona pleděrowaše za zakonske rjadowanje za kastraciju a woznamjenjenje. Ewald widźeše pak tež plahowarjow kóčkow w zamołwitosći: «Ludźo njejsu zapřimnyli, zo je to čłowjeka stworjeny problem. Mnozy su přeco hišće poradźowanja rezistentni, štož kastraciju swójskich zwěrjatow nastupa.»
