Wenn Holger John přeproša, móže to wšo móžne rěkać. Jenož nic, zo budźe to zwjetša. To samsne płaći za muža samoho, kotryž lětdźesatki Drježdźansku wuměłstwowa a kulturnu scenu postaja. John je rysowar a moler, zdobom galerist, husto ceremonijowy mišter a raz wšitko runočasnje. W kóždym padźe je wón wšitko, chiba wobličomny.
Druzy mjenuja jón «enfant terrible». Sebje samoho pomjenuje John na naprašowanje jako «clown» - a skedźbnja na to, zo bu w Greifswaldźe na kermuši spłodźeny. «Z toho časa, zo mje scyła ničo wjace njedźiwa.»
«Chcych so poprawom přeco jewišćowy wobraz při dźiwadle stać, to je mje zajimowało», praji wuměłc, kiž je w tutym měsacu 66 lět stary był. «Nětko mam swójske dźiwadło», wón žortuje. «Hdyž ludźi přeprošam, su hrajerjo. Te njedyrbja ani tekst nawuknyć, woni druhdy ani njepytnu, zo su dźiwadźelnicy.» Wón sam, steju potom «skerje tak za zawěškom, tak jako wobkedźbowar, jako mały inscenator.»
