An hody liči telefonowe dušepastyrstwo z wosebje wjele zazwonimi. Wućeženje je powšitkownje jara wysoke, rjekny Tilmann Beyer, kiž je jako referent Diakonije Sakskeje mjez druhim za telefonowe dušepastyrstwo zamołwity. Přez swjate dny pak so poskitk hišće raz sylnišo wužiwa. Móhło so za čas storka jewić, zo telefonaty direktnje njepřeńdu, dokelž su wšitke powody wobsadźene.
«Wšěm dźe so po zdaću derje, jenož mi dźe so hubjene »
Temy kaž samotnosć abo zhubjenje swójbnych a přećelow tłóča so potom wosebje do wědomja. Při hodownej naledźe wobsteji zaćišć: «Wšěm so po zdaću derje wjedźe, jenož mi so hubjenje wjedźe», praji Beyer. Tež zymska depresija přez ćmu a zymu so spomjatkuje.
Na pomoc pytacych móža so wodno z telefonatom abo online při telefonowym dušepastyrstwje přizjewić. Loni docpě šěsć sakskich stejnišćow w Drježdźanach, Budyšinje, Kamjenicy, Lipsku, Šwikawje a Auerbachu po podaćach diakonije něhdźe 57.000 naprašowanjow, z kotrychž so něhdźe 45.000 dušepastyrskich rozmołwow wuwichu. Za to wunjesechu čestnohamtscy něhdźe 38.000 słužbnych hodźin.
